| تبليغات | X |
بعد از یه غیبت کبری و یه استراحت طولانی ویه دلتنگی عمیق برای همه غریبه آشنا های نو کهنه به این نتیجه رسیدم فضای مجازی هم اونقدا هم که فکر می کردم بد نیست فقط باید بدونی چه جوری باهاش کنار بیای یعنی وارد باشی چه جوری وارد بشی !!!
از راه رسیده و نرسیده یه نفس عمیق کشیدمو همه ی هوای گندیده ی اتاقم جمع کردم تو سینه و یه فوت محکم کردم رو کیبرد تا این گرد وخاک دوری رو بزنم کنار بتونم یه دو خطی فقط از رو خوش حالی و دلتنگی بنویسم دروغ نگم یه ذره دلم واسه هوای این خونه واین اتاق همیشه تاریکم تنگ شده بود یه ذره خیلی زیاد !! قصد ندارم این وبلاگ رو مثل اون موقع ها بچرخونم پر انرژی تر از همیشه اومدم تا یه جون تازه به این جا بدم خوب، مثل همیشه... مفید، مثل هیچ وقت! این هدف ۷۰ سال آینده توسعه اینجاست!! یه کوچولو از خودم بگم تا برسیم به آپ کردن اصلی که چند روز دیگه انجام میشه وحتما با دعوت قبلی از تمام عزیزانی که تو این مدت با تماس های تلفنی کنارم بودن نسیم عزیزم وسمانه همیشه مهربان زندگی یه وقتایی یه جاهایی می بردت که نه توقع رفتن داری نه می تونی پیش بینی کنی نه حتی بعدش باور کنی درست مثل اینکه با ماشین مهربون خوشگلت که همه جا پا به پات میاد بری ته رودخونه!! مثل خود خوشگلم !! اما درست وقتی که بعد از یک هیجان فوق العاده وترس از بودن و نبودن چشمتو بازکنی ببینی هنوز نفس می کشی ... اون موقع ست که فقط یه جمله می تونی بگی اونم ... و خدائی که همین نزدیکیست به زودی به روز میکنم با چند تا نقد خوب از... منتظر باشید دوستون دارم خیلی زیاد
+ نوشته شده در چهارشنبه بیستم شهریور 1387ساعت 20:52 توسط الناز نوربخش
