دچار عارضه رماتیسم فکری شدم بس که فکر کردهو نکرده بی نتیجه موندهو نمونده همیشه قایم بودم شدم میشم پشت خودمو خودتو خودمون منو تو جا مونده تو حرفا و تو دنیا تو ما من که روزی سه بار مرور میشمو دوباره شروع نقطه سر خط.
اما این بار نه ناز میشم نه ایل ونه این نه شکل خودمو خودتی که نوشتیمو خونده نشد درست شکل خودمی که همیشه نخونده و ننوشته تموم میشم تمومه تموم شده هام همه شکل قدیم آپ دیت میشن نقطه سر .
روزی که تو میای و من میرم !من میای وتو میری وباز هم نمیدونی ،نمیگم نمی فهمی ،متوجه نمیشی ونیستی که چه جوری کی وکجا سانسور شدی!!
تعجب میکنی ومیرسی سر خط اما سر خط درست انگار با ته خط فرقی نداره میدونی چرا چون همش سیاه کتاب سیاه نوشته های سیاه !
سر خط نه بنویس نه بخون اون موقع دوستت دارم !!!
همون جوری باش که دوستت دارم همونی که دوست دارم !!
+ نوشته شده در سه شنبه پانزدهم اردیبهشت 1388ساعت 20:19 توسط الناز نوربخش |
